Betoverend Verhaal over Doornroosje en Haar Nachtelijke Strijd

Aurora haat slapen. Ze kruipt onder haar dekens en kijkt naar de sterren buiten het raam, zichzelf overtuigend dat er geen gevaar is bij het sluiten van haar ogen en dat ze zal ontwaken in de ochtend. Ze zal niet honderd jaar slapen. De betovering is verbroken. De vloek is opgeheven. Toch valt Aurora de meeste nachten pas in slaap als de roze gloed van de dageraad aan de horizon verschijnt. De meeste ochtenden wordt ze moe wakker. Soms komt ze met moeite haar bed uit. Maar als de volgende nacht aanbreekt, grijpt de angst haar opnieuw. Slapen voelt voor haar als vallen in een diepe put, een put waar ze niet uit kan komen, wat ze ook probeert.